یک لیوان شیر

 یک لیوان شیر

پسر فقیری که از راه فروش خرت و پرت خرج تحصیل خود را به دست می آورد، یک روز به شدت دچار تنگدستی و گرسنگی شد. او فقط یک سکه ی ناقابل در جیب داشت. در حالی که گرسنگی سخت به او فشار می آورد، تصمیم گرفت از خانه ی بعدی تقاضای غذا کند. با این حال وقتی دختر جوان زیبایی، در را به رویش گشود، دستپاچه شد و به جای غذا یک لیوان آب خواست. دختر جوان احساس کرد که او بسیار گرسنه است. برایش یک لیوان بسیار بزرگ، شیر آورد.

پسرک شیر را سرکشیده و آهسته گفت: چقدر باید به شما بپردازم؟

دختر جوان گفت: هیچ. مادرمان به ما یاد داده در قبال کار نیکی که برای دیگران انجام می دهیم، چیزی دریافت نکنیم.

پسرک در مقابل گفت: از صمیم قلب از شما تشکر می کنم.

پسرک که « هاروارد کلی » نام داشت، پس از ترک خانه، نه تنها از نظر جسمی خود را قوی تر حس می کرد، بلکه ایمانش به خداوند و انسان های نیکوکار نیز بیشتر شد. تا پیش از این او آماده شده بود، دست از تحصیل بکشد.

سال ها بعد . . .

زن جوانی به بیماری مهلکی گرفتار شد. پزشکان از درمان وی عاجز شدند. او به شهر بزرگ تری منتقل شد. دکتر « هاروارد کلی » برای مشاوره در مورد وضعیت این زن فراخوانده شد. وقتی او نام شهری که زن جوان از آن جا آمده بود را شنید، برق عجیبی در چشمانش نمایان شد. او بلافاصله بیمار را شناخت. مصمم به اتاقش بازگشت و با خود عهد کرد، هرچه در توان دارد برای نجات زندگی وی به کار گیرد.

مبارزه ی آن ها بعد از کشمکش طولانی با بیماری به پیروزی رسید. روز ترخیص بیمار فرا رسید. زن با ترس و لرز صورتحساب را گشود. او اطمینان داشت تا پایان عمر باید برای پرداخت صورتحساب کار کند. نگاهی به صورتحساب انداخت. جمله ای به چشمش خورد؛
«همه ی مخارج بیمارستان،قبلاً با یک لیوان شیر پرداخت شده است.»

امضا؛ دکتر هاروارد کلی